249
من دراین تاریکی
فکر یک بره روشن هستم
که بیاید علف خستگی ام را
بچرد
من دراین تاریکی
امتداد تر بازوهایم را
زیر بارانی می بینم
که دعاهای نخستین بشر را
ترکرد
من در این تاریکی
درگشودم به چمنهای قدیم
به طلایی هایی که به
دیوار اساطیر تماشا کردیم
من در این تاریکی
ریشه ها را دیدم
و برای بته نورس مرگ آب
را معنی کردم
از : سهراب سپهری
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم مهر ۱۳۸۷ ساعت 23:1 توسط م . محمدی مهر
|
گلوله ای